columns

Stem op een mooie toekomst

De laatste uren gaan al bijna in, de spanning is hoog, discussies heftiger en de keuze steeds moeilijker. Op 9 juni is het dan zover, we mogen met zijn allen naar de stembussen. Dan hebben wij als burgers het voor het zeggen, dan mogen wij beslissen. Het is niet makkelijk en de partijen maken het ons er ook niet makkelijker op met hun oneliners en hun mooie debatten.
 
1 mei 2010, de landelijke campagne-aftrap. In een volle zaal gaf Job Cohen een inspirerende en motiverende speech. De zaal hield zijn adem in en wachtte vol spanning. De aanwezigen lieten zich overdonderen met de mooiste woorden, het vertrouwen en de aanmoediging van de nieuwe partijleider. Het geloof dat hij had in iedereen zorgde voor meer wilskracht, meer overtuiging en meer zekerheid dan ooit.
 
Maar al snel kwam hier een einde aan, Cohen bleek niet de spreker te zijn waar Nederland op zat te wachten. Hij was niet de betere toekomst in deze moeilijke tijden. Debatten gingen hem moeizaam af en het verkiezingsprogramma bleef maar veranderen. Kritiek kwam uit alle hoeken van Nederland. Was Cohen werkelijk de leider waar we op hadden gewacht?
 
Het antwoord hierop is heel simpel. Nederland heeft geen spreker nodig, geen held en geen goede debater, maar Nederland heeft iemand nodig die inspireert, motiveert en bovendien vertrouwen heeft in de toekomst van ons allemaal, vertrouwen heeft in ons. Nederland heeft niet alleen maar iemand nodig die hard roept, maar ook weet wat de consequenties zijn van zijn woorden en daden.
 
Er is een crisis, daar zijn we het allemaal over eens en als jij mocht beslissen, dan zou je het anders doen. Je zou natuurlijk aan jezelf denken, want wie wil nou meer betalen als het niet moet. Maar stel je voor dat je net voor de verkiezingen niet weet van welke afkomst je bent, niet weet in welke sociale klasse je zit en niet weet of je deel uit zou maken van een minderheidsgroep. Stel je voor dat je dan de taart mocht verdelen, zou je het dan nog in ongelijke stukjes snijden?
 
We leven in moeilijk tijden, in onzekerheid, maar juist nu hebben we elkaar nodig, want niet alleen heeft een andermans belang invloed op jouw belang, maar het is ook solidair. Juist in deze tijden moeten we aan de toekomst denken. We moeten investeren, in onderwijs, in ondernemingen en in zorg. Het hoort geen tijd van keuzes te zijn, maar een tijd van delen.
 
Noem me een idealist en zeg dat ik naïef ben, maar ik stem en geloof in iemand die durft te strijden voor iedereen op een rechtvaardige manier. Die niet alleen naar eigenbelang kijkt. Ik stem voor iemand die gelooft in de toekomst en gelooft in mij. Ik geloof in een toekomst waar je niet alleen kansen krijgt, maar een samenleving creëert waar iedereen een plek heeft. Woensdag hoop ik dat Nederland weer een eenheid wordt, dat Nederland weer gaat geloven en het belangrijkste: dat Nederland weer bereid is te delen. Laat je horen!