Een woensdagavond in de Consul… Onze overpeinzingen.
Door Rosa - 19-01-2008 om 09:20(ook wel: een verslag van de ALV van 21/11/2007)
Het thema van de avond is: “de positie van de PvdA in het huidige kabinet”. Kunnen we trots zijn op deze PvdA? Zijn er concrete kabinetsplannen aan te wijzen, waar we als PvdA’ers vrolijk van kunnen worden? Of is de PvdA nagenoeg onzichtbaar en is dat de reden dat we het zo slecht doen in de peilingen?
We starten met een brainstormsessie over wat de PvdA zoal binnen gesleept heeft (en doen ons best het negatieve beeld wat rond “onze” partij hangt te vergeten, al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat het moeilijk is een stuntelende Tichelaar van je netvlies te krijgen..).
Het is de dag van het uitstel van de versoepeling van het ontslagrecht, dus daarmee beginnen we. Ik doe een poging kritisch te zijn en vraag of het wel goed is dat dit kabinet zo’n groot onderwerp op de lange baan schuift? Er is immers al genoeg gezegd over de daadkracht van dit kabinet. De anderen werpen tegen dat ze blij zijn met het uitstel (van uitstel komt afstel)! De PvdA laat hier zien dat ze niet meewerkt aan asociale maatregelen die vooral de werknemer treffen. En versoepeling van het ontslagrecht kan toch nooit de enige oplossing zijn als je 200.000 mensen aan een baan wilt helpen.
Wat heeft de PvdA verder zoal voor elkaar gekregen? De huren zijn niet vrijgegeven, leraren gaan meer verdienen, de no-claim in de zorg is afgeschaft (eindelijk betalen de chronisch zieken, die het toch al niet makkelijk hebben, niet ook nog eens extra), de schoolboeken zijn gratis, het monsterlijke inburgeringsbeleid van Rita Verdonk is vervangen en inmiddels lijkt een (asociale!) versoepeling van het ontslagrecht dankzij de PvdA ook tot het verleden te behoren.
Langzaam komt bij ons het gevoel terug dat we toch echt lid van de juiste partij zijn geworden en begint er een discussie waarom we überhaupt ooit lid geworden zijn. Het meest gegeven antwoord is in eerste instantie niet direct opbeurend. We werden lid bij gebrek aan een alternatief. D66 bereikt niks, de SP gaat elke verantwoordelijkheid uit de weg, GroenLinks is aan de ene kant naïef (“groet uw buren en uw wijk wordt direct stukken leefbaarder”) en aan de andere kant soms net iets te liberaal.
Als we doorpraten blijkt er toch ook bewust voor de PvdA gekozen te worden, en niet alleen onbewust voor de PvdA en bewust tegen anderen. Zo is de PvdA een partij die zich inzet voor een goede Europese samenwerking, een partij die kritisch naar de samenleving durft te kijken (discriminatie wordt gesignaleerd en polarisering wordt tegengegaan, maar als het niet meer te ontkennen is dat bepaalde bevolkingsgroepen duidelijk vaker in de criminaliteit belanden, wordt ook daar beleid op gemaakt) en bovenal: de PvdA is een partij die er staat op beslissende momenten! Die een regering mogelijk maakt, die weet dat regeren compromissen sluiten betekent, maar die ook weet dat elk punt wat ze binnenhalen een verbetering betekent voor grote groepen mensen.
Na afloop van de avond ben ik eindelijk weer echt enthousiast over mijn PvdA. Nadat ik een tijd niet goed geweten heb hoe ik kritiek van anderen moest pareren, weet ik nu weer echt wat me aantrekt in deze PvdA.
Ik hoop dat het nog heel lang duurt voordat er weer verkiezingen komen, maar als er campagne gevoerd moet worden, ben ik er klaar voor!
Namens de ALV’ers van 21 november,
Rosa
