columns

Wildersmoeheid

Wat een ophef in de media rond de film van Wilders! Waarom gaat het in de media elke dag weer over de heer Wilders? Geert wordt met zijn mediageilheid op zijn wenken bediend. Vreselijk vind ik het dan ook mijzelf te betrappen over Wilders te schrijven in deze editie van de LinksOnder. Nu draag ik er namelijk zelf aan bij!?

Toch moet ik iets kwijt over hem. Wellicht vanwege het feit dat ik dezelfde motieven heb als alle journalisten die aandacht aan hem besteden. Het gaat, denk ik, om een stukje ‘verbaasjournalistiek’. Het is zo verleidelijk (en eenvoudig) een artikel te wijden aan politieke oneliners van omstreden figuren in de samenleving. Het blijven sensationele en shockerende krantenkoppen die de mensen aansporen tot het lezen van kranten. Laatst pikte ik op dat journalisten artikelen moeten aanleveren waarvan de kop van het aangeleverde artikel wordt veranderd. Het zijn natuurlijk niet de journalisten die beslissen welke krantenkoppen de kranten bepalen, maar de commercieel onderlegden. Verbaasjournalistiek? Ja, wij verbazen ons met zijn allen over de uitspraken van de heer Wilders. De politieke theorieën van deze man zijn totaal verschillend in vergelijking tot de meeste andere partijen. Een paar dagen geleden las ik een interview met onze trotse Rita in het AD. Zij staat niet ver af van Wilders naar mijn mening, maar dat wil zij absoluut niet horen. Macht binnen een politieke partij gaat waarschijnlijk boven ideologie. Je profileren met ijzeren en/of verwilderde standpunten werkt mediatechnisch gezien uitstekend.

Toch zou ik graag deze politieke theorieën willen falsificeren op een manier zoals te werk wordt gegaan in de wetenschapsfilosofie. Dit is overigens uitermate ingewikkeld, omdat politieke theorieën/standpunten vaak lastig falsificeerbaar zijn. In de wetenschapfilosofie wordt er onderscheid gemaakt tussen de ontdekkingscontext en de rechtvaardigcontext. De vraag is niet waar komt wetenschappelijke kennis vandaan maar hoe kan deze gerechtvaardigd worden? Karl Popper was een Oostenrijks-Britse filosoof die algemeen wordt beschouwd als een van de grootste wetenschapsfilosofen van de 20e eeuw. Hij is het bekendst geworden door zijn weerlegging van het klassieke model van wetenschap vanwege het inductieprobleem. ‘Inductie’ is een wijze van redeneren waarbij men besluit van het bijzondere naar het algemene. Politiek gezien zou ik dit graag gelijk wil trekken met het begrip ‘generaliseren’. Volgens Popper zouden we voortdurend de theorieën achter Wilders partijprogramma moeten kunnen falsificeren tot er uiteindelijk een correcte theorie overblijft (waarschijnlijk niet meer vullend dan een halve bladzijde van een Donald Duck). Dit zou je kunnen vergelijken met een huis op palen in een moeras. Ik bevind me in drassig gebied, maar helder wil ik maken dat ook politieke theorieën falsificeerbaar zijn volgens de wetenschapsfilosofische maatstaven. Aan ons is nu de taak deze theorieën te weerleggen om zo Wilders’ ongelijk te bewijzen. Daarvoor zul je ook media-aandacht moeten genieten en in contact zien te komen met de burgers. Ik vrees dat ik inmiddels lijd aan ‘Wildersmoeheid’. Hebt u dat ook? Dan moeten de media toch volgen!?

Wouter Struijk